کتاب
مثل مادر برای فرزند است
مثل پدر برای بچه است
مثل برادر بزرگتر است
مثل خواهری دلسوز است
مثل پدر بزرگی پیر و باتجربه است
مثل مادربزرگی مهربان و دلرحم است
مثل دوست و رفیقی بامرام و بامعرفت است
مثل استادی دنیا دیده است
مثل معلمی فداکار و استوار است
مثل اوستاکاری کارکشته است
...
کتاب به تنهایی، به جای تمامی اعضای خانواده ی ما می تواند باشد
علم از تولیدِ سوال آغاز می شود.
ما باید بتوانیم سوال بومی طرح کنیم تا برای یافتن جواب مجبور به تولید علم شویم. سال هاست که باب تولید سوال علمی در این مملکت بسته شده است.
از شور و نشاط علمی هیچ خبری نیست.
دانشگاه هایی که در آن علم تولید نشود و زورکی تدریس شود، بدل می شوند به گورستان های علمی.
(نشت نشا، رضا امیرخانی)
ما انتظار داریم، یه جور دیگه هم انتظار داریم
از کسانی که رشته ای را تحصیل کرده اند و در زمینه ی آن رشته سواد دانشگاهی دارند...
که خیلی بهتر از مردم عادی، خیلی دقیق تر از دیگران، قوانین و قواعد مربوط به آن حوزه را رعایت کنند
همه تعجب می کنند از
آنکه مدیریت خوانده ولی ساده ترین اصول مدیریت را زیر پا می گذارد
آنکه علوم سیاسی خوانده ولی ساده ترین اصول دیپلماسی را به کار نمی برد
آنکه ریاضی خوانده اما ذره ای سواد عددی را در زندگی نمی تواند استفاده کند
این را نمی توان از ضعف سیستم آموزشی دانست
بلکه این بی توجهی خود ما را می رساند
مدیران قدیمی و سنتی همچین بی راه هم نمی گفتن که
اکثر احساسات، حالات روانی و عکس العمل های یک نفر رو میشه از حالات نگاه و چشم هاش فهمید
شما هم اینجوری هستین؟
بهمن و اسفند رو بیشتر از خود عید نوروز دوس دارین؟
برای من بهمن و اسفند مثل عصر پنج شنبه هستن
دیدین عصر پنج شنبه از خود جمعه بهتره؟
انتظار کشیدن برای یک اتاق خوش، زیباتره از خود اون اتفاق
دنده معکوس حرکت می کنیم؟!
اگه آدم ها رو از گذشته تا امروز بررسی کنیم
به نظرمون می رسه هر چه به جلو میایم از نظر فکر، بینش، اهمیت دادن به اخلاق و انسانیت پسرفت کردیم!
مثل فیلمی می مونه که آدم دلش می خواد برعکس کنه و از آخر به اول ببینه
از آخر به اول این فیلم خیلی زیباتره
از الان شروع بشه تا برسه مثلا به زمان انسان های اولیه که خیلی مفاهیم رو ارزش قائل می شدن حداقل
